Bana Rağmen- Elif Nuray


Bana Rağmen genzimi yakıyor akşam tütsüleri yaman bir endişe kuruluyor alnımda günahın ilk izi oyulmuş bir yara gibi duruyor okunaksız bir geçmiş haritasıdır bu üzerinde kesme kuvveti denenmiş kovuğu dar genişleyen kalbim içinden eğilerek geçtiğin ve suları okuyarak duvarlar ile kapanmayan hesabım tanıdık bir intizamla sürülüyor önüme huzursuzluğunu dolaşıyorum evin kurtulsam diyorum kapılar eski bir…

İçeriden Dışarıya Bir Bakış Denemesi- Elif Nuray


İÇERİDEN DIŞARIYA BİR BAKIŞ DENEMESİ Elif Nuray Uyarı: Bu yazı eser miktarda sosyal medya jargonu içermektedir. Hatırlatma: İnternetin Türkiye’de kullanılmaya başlamasının üzerinden yaklaşık 20, sosyal medyanın hayatımızın ortasına düşmesinin üzerinden ise yaklaşık 10 sene geçti. Soru: Sosyal medyanın en büyük kollarından biri olan Twitter bazında değerlendirilecek olursa, yeni bir edebiyat türü doğuyor olabilir mi? Yazıda…

Adın Ne Senin?


I. Bu nasıl açıklanacak? Ellerim artık toz tutmaz bir bahardır. Çiçekli şiirler ile denk düşmek kayıp ülkeyken, Aylardan mayısı göğsüme ilikleyen şüphesiz Hakk’tır. Sesini bilmezken, derdini hiç… Bahanecek bir kitabı arayıp bulmak sana, İncecik bir telaşa koşup, Yetişmek gibidir. – … – Merhaba – … – Evet ismim Elif – … – Biraz oturmaz mısınız?…

Sylvia Plath


Sylvia bugün doğdu. 1932, Boston. Baharın sonunu ancak 27 tane Ekim sayınca anlayabiliyor olmam, bundandır. 27 Ekim’den sonra Kasım 16’nın yakın olmasının sıradanlığına inananlara Kasım’ın kış değil güz olduğunu hiç anlatamadım. Anlatamadığım her şey, bundandır. Sylvia..Bana zerkettiğin karanlığın dönümünü, güncelerinin içinde kaybolarak kutluyorum. On yıldır.. Bir kez daha. Dönüp dönüp aynı kuyuya bağırışım… bundandır.  

Kalbimin Putları / Elif Nuray


bıraktığım yerdeydi buldum saklarken kalbimin deliklerini sanki ilim görmüş el çabukluğum annemin ahşap yorgunluğuydum içli nefesinde gecikmiş bir bahar kapılar açıldı sandım kapılar yakın sonra beni bir yokuşta unuttular düşürdüğün yerdeydi, aldım nasıl da dağınık bu gök, bu kuşlar inanılacak gibi değildi inandım alnım nasıl ki değdi yere, öyle yakın gördüm eski bir nehir inciniyordu…

candan ileri


  “ziyaret olmuşsun kurban istersin kurban bulamadım candan ileri..”

Tefsirsiz Kahır


TEFSİRSİZ KAHIR inanmak marifettir, alındı elimizden öyle evsizdi ki beklemek kapı eşiğinde buzdan bir sabır oyulmuş bir yara gibi dururdu   çok uzun ağrılar indi kıblemize çok erken biçilmiş yazgıyı çok eski bir ağıtla kuyladılar o huzursuz boşluğa eklendi dua   kimse geçmedi buradan. yine kuru gök. dilsiz bir kıyamet. yine kalbi bir annenin. odalarca…