Bana Rağmen- Elif Nuray


Bana Rağmen

genzimi yakıyor akşam tütsüleri
yaman bir endişe kuruluyor
alnımda günahın ilk izi
oyulmuş bir yara gibi duruyor

okunaksız bir geçmiş haritasıdır bu
üzerinde kesme kuvveti denenmiş
kovuğu dar
genişleyen kalbim
içinden eğilerek geçtiğin
ve suları okuyarak

duvarlar ile kapanmayan hesabım
tanıdık bir intizamla sürülüyor önüme
huzursuzluğunu dolaşıyorum evin
kurtulsam diyorum
kapılar eski bir dağ gözümde

yokluktan eğirdiğim telaş evimdir
iyi sakla beni
dilimin altında bana rağmen
diri bir nehir uzanıyor

Elif Nuray
İtibar, sayı 67

Mayıs 2017

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s